Dorpskerk Maasdijk | Westland

  • 1 | 20
  • 2 | 20
  • 3 | 20
  • 4 | 20
  • 5 | 20
  • 6 | 20
  • 7 | 20
  • 8 | 20
  • 9 | 20
  • 10 | 20
  • 11 | 20
  • 12 | 20
  • 13 | 20
  • 14 | 20
  • 15 | 20
  • 16 | 20
  • 17 | 20
  • 18 | 20
  • 19 | 20
  • 20 | 20

Dorpskerk Maasdijk | Westland

Marleen van Heijningen Interieurarchitect kreeg een interieuropdracht voor een bijzonder architectonisch kerkgebouw uit 1953, genaamd Dorpskerk. Het kerkgebouw is een voorbeeld van wederopbouw architectuur en bevat een zuivere pentagonale (vijfzijdige) plattegrond en refereert daarmee typologisch naar centraalbouw als de ideale hoofdvorm. De kerk is goed bewaard gebleven inclusief de aanwezige interieuronderdelen. In 2016 is het vijfzijdige kerkgebouw en het plafond van het interieur een gemeentelijk monument geworden. De Protestantse Gemeente Maasdijk wilde de kerkzaal renoveren en een nieuw kerkgebouw realiseren met een nieuwe entree, ontmoetingsruimte en verschillende werkruimtes. Bij het ontwerp heeft het architectenbureau RoosRos goed gekeken naar het monument en de symmetrie van het kerkgebouw doorgetrokken naar de nieuwbouw met een centrale ontmoetingsruimte met aan weerszijden een lager gedeelte waar diverse functies zijn zoals vergaderens, keuken, toiletten, etc. 

Marleen van Heijningen heeft met vele commissies en leden van de gemeente gesproken en nauw samengewerkt met o.a. de bouwcommissie en RoosRos, om op basis daarvan en haar ervaring een interieur te vormen dat een eenheid uitstraalt met bestaande en nieuwe elementen. Een interieur dat tijdloos is en voor langere tijd een thuis is voor de Protestantse Gemeente Maasdijk én ook mensen uit de gemeente Maasdijk en omstreken, die ook gebruik kunnen maken van diverse multifunctionele ruimtes in de Dorpskerk.

Met het interieur heeft Marleen van Heijningen de basis onderdelen en de symmetrie gewaarborgd, zoals in het lichtplan, materiaal gebruik in vloer, wanden en plafond. Door de materialen en kleuren consequent te gebruiken en vaste lijnen te hanteren geeft het met de vele materialen en kleuren toch een rustig beeld. Met soms een speelse invulling van folie, vast en los meubilair, komen de kleuren van de kerkzaal weer terug. Door de lichte heldere kleuren in de kerkzaal te gebruiken, valt het prachtige pentagonale houten plafond én orgel extra op.

Naast eenheid creëren was een andere belangrijke functionele eis om de ontmoetingshal, de multifunctione ruimtes en de kerkzaal af te kunnen sluiten, zodat verschillende werkgroepen niet afgeleid worden door wat er in diverse ruimtes gebeurt, met (gedeeltelijk) transparante zichtlijnen. De 'afsluiting' werd onder andere gerealiseerd door een bestaande dichte harmonicawand en een glazen harmonica-deur met transparante folie. De folie met een gedeelte waarop een bekend schilderij: 'Het paradijs met de zondeval van Adam en Eva' van Jan Brueghel en Peter Paul Rubens afgebeeld wordt. Het aansluiten van de vloer van de bijruimtes en ontmoetingsruimte werd gerealiseerd door dezelfde vloertegel te gebruikt als in de kerkzaal, echter in een andere richting, waardoor het de ruimte net even anders maakt. Verder was het van belang om bestaand materiaal te hergebruiken, omdat dit past in de huidige tijdsgeest en dit ook vanuit de samensmelting van twee kerkgebouwen naar één in deze gemeente van belang was. Zo zijn bestaande planken van de kerkbanken uit de andere kerk (De Hoeksteen) hergebruikt, zowel in het liturgische gedeelte op de vloer en het in meubilair verwerkt. Hierdoor vermengen zich herinneringen met bestaand en nieuw.

Fotografie: Lucas van der Wee en Rudolph Dieben